Yayla’nın metni, Türkiye’de liberalizmin bazen neden tam anlamıyla “çoğulcu siyasî kültüre” dönüşemediğini gösteren önemli bir örnek niteliğindedir. Liberal retorik korunmakta; fakat zihinsel düzeyde siyasî alan hâlâ “meşru olanlar” ve “tasfiye edilmesi gerekenler” şeklinde ikili bir ahlakî evrene bölünmektedir. Bu ise liberalizmin değil, ideolojik kutuplaşmanın dilidir.

Başta Suriyeli Araplar olmak üzere Irak’tan, Afganistan’dan ve çeşitli ülkelerden gelen kaçak ve sığınmacıların...