SOKRATES ‘‘BULUTLARDA’’ — Ahmet Çarpar
“Sokrates ‘‘Bulutlar’’da, toplumuna olan sevgisini her şeyden üstün tutan bir düşünce insanının, hakkında yanlış yargılar üretilmesine izin vermemek için canından nasıl vazgeçtiğini gösteren bir metindir. Oyunda, tüm varlığını –bilindiği sanılan- gerçekleri sorgulamaya adamış olan Sokrates’in yaşamının son aşaması anlatılır.’’
MEÇHUL ŞAHESER — Ahmet Çarpar
“Balzac yazmaya başladı. Ama diğerleri gibi para kazanmak, eğlenmek, kitaplık raflarını doldurmak, bulvarlarda konuşulmak için değil, onun edebiyatta gözünü diktiği şey mareşallik asasından çok imparatorluk tacıydı.”
MÜFETTİŞ — Ahmet Çarpar
Gogol’ün karakterleri dış dünyadaki bir gerçekliğin yansımasından başka insanın bizzat içindeki şeytanların, zaafların birer izdüşümü gibidir. Onlar insanın içindeki açgözlülüğün, kibrin, yalanın, kendini kandırma eğiliminin ete kemiğe bürünmüş abartılı, başkalaşmış halleri olarak da okunabilir.
Oksijen Yetersizliği Vicdanı Zayıflatır — Ahmet Çarpar
Bir insanın bozulup yozlaşma ihtimali ne kadar mümkünse, bünyesindeki insanların terkibi olan bir toplumun da bozulup yozlaşma ihtimali o kadar mümkündür. Ama genellikle otomatik bir refleksle sürekli kutsanan, icat edilmiş bir ”halk” kavramı dolayısıyla bu ihtimale düşüncede pek yer verilmez. Aramızda, kalabalıklar hiçbir zaman şaşmaz, asla yanılmaz gibi bir kabul gezer durur.
Yeryüzünde Bir Karadelik: KİTLE — Ahmet Çarpar
Fertler, kendisini aşan bir anlamla bağını kaybettikçe ilkel bir tüketene; ortak bir anlam etrafında toplanan gruplar, cemaatler, partiler aidiyetini ve müşterek mesuliyetini yitirdikçe kapalı bir zümreye; birbirinden farklı fert, grup ve cemaatlerin daha geniş bir hayat ve kader tasavvuru içinde kurduğu cemiyet ise çözülüp dağınık bir kalabalığa dönüşüyor.
