İçtimai ve siyasi motivasyonel referans olarak Şahname’de anlatılan kahramanlık destanlarının yerini matemlerin ve ucuz “edit”lerin aldığı İran’ın olur da bir gün hem kendi halkı nezdinde hem de uluslararası mecrada kaybettiği itibarını kurtarmak ve sergilediği bu talihsiz, zayıf, âciz ve basiretsiz haletiruhiye imajını düzeltmek gibi bir niyeti olursa 1979’ta rafa kaldırdıkları Şahname’yi, ülkelerinin istikbalini ve ikbalini konuştukları masalarının üzerine tekrar koymalı, bir anne nasihati nispetinde ona değer ve anlam vermeli, böylece üstün olduklarını iddia ettikleri kimliklerini yeniden tanımalı ve dünya jeopolitik tarihinde ilk defa bir toprak ve kavmin bütünlüğünü ihtiva eden Airyanem Vaejah “Yüce Aryan Irkının Toprakları” ideasının vârisleri olduklarının farkına varmalılar.